پشت صحنه سريال پضصثقززذرزذهعهعه

اي بابا عزيزم چه اصراريه كه من خودم رو نشون بدم.بابا دست بردار. خوب بسه ديگه تهديد نكن.خودم رو نشون مي دم.

بعضی از دوستان خیلی علاقه داشتن که چهره من را ببینند. راستش من به خاطر اینکه ریا نشه خودم را نشون ندادم اما این دوستمون ول کن نیست.چشم عزیزم.من خودم رو هم نشون می دم اما تعجب نکنیا.آفرین بابا

حالش رو ببرید.آخه امروز خیلی خوشحالم.آخه امروز اولین روز از باقی مانده عمر من است.

اي حسين تو كيستي كه محبتت جهاني را فرا گرفته و نغمه هاي ملكوتي ات آسمان و زمين را سرشار كرده است.هنوز هم،فرشته ها كه از كربلا رد مي شوند،خواب خون تازه، قنوت پاكيزگي شان را مي آشوبد و بال در كتف مشك ها مي سايند.هنوز صحرا سر گيجه دارد. هنوز هم داغي شمشير گلوها را به ميهماني جرعه هاي تازه مي برد.

نفر به نفر با اعضای تیم ملی فوتبال.

بازی تموم شد.حساب کار ۰ بر ۰ به نفع؟؟؟ژاپن.آره به نفع ژاپن.اما این همه ستاره تو زمین چیکاره بودن الان می گم.

۱.ابراهیم میرزاپور.به جز یه صحنه ای که ضربه سر بازکن بحرین رو گرفت هیچ کار مفیدی انجام نداد و حتی نزدیک بود تو یه صحنه فاتحه تیم ملی را بخونه با او سوتس تابلوئی که داد.بعد از ۴ سال حضور تو تیم ملی هنوز بلد نیست توپ رو درست شوت کنه.

۲.یجی گل محمدی.خیلی عالی ظاهر شد و واقعااگه نبود کل دفاعمون به هم می ریخت اما در کل هنوز میل به زدن ضربات چیپ داره.

۳.رحمان رضائی.سوتی زیاد داد اما این مشکل فقط به خاطر ناهماهنگی تیمی است.

۴.حسین کعبی.تو پست تخصصی خودش نبود ولی وجدانی خوب کار کرد.

۵.محمد نصرتی.تو بازی محو بود و کار مفیدی نکرد.

۶.جواد نکونام.بازی سازی نکرد و فقط تونست تو کل بازی یه شوت بزنه همین.

۷.فریدون زندی.خوب بازی کرد.جنگنده و پرتلاش اما برای هماهنگ شدن با تیم وقت می خواد.

۸.مهدی مهدوی کی.خسته به نظر می رسید اما خوب دوید.

۹.علی کریمی .اصلا نتونست دریبل بزنه و خیلی با توپ بازی می کرد.البته تحت فشار هم بود.

۱۰.وحید هاشمیان.نیمه اول بهتر از نیمه دوم بازی کرد اما به عقیده من جای وحید نوک حمله است.در کل راضی کننده بود.

۱۱.علی دائی.مثل همیشه بد بازی کرد.نمی دونم کی می خواد دست از یر تیم ملی برداره.دیگه نفس بازی کردن نداره.در کل تو این بازی ۴ نا پاس بهش دادن که عین ۴ تا رو خراب کرد.برانکو هم مثل همیشه جرات تعویض کردنش رو نداشت.

تصاویر اختصاصی خبرگزاری پانا از بارندگی دیروز تهران!!!

سلام.شرمنده چند روزی رفته بودم ماموریت.خیلی تلاش کردم تا آپ دیت کنم اما متاسفانه نشد.خوب تصمیم دارم تا خاطرات ماموریت را در چند قسمت براتون بنویسم به همین خاطر امروز قسمت اول خاطرات ماموریت من رو می خونید.لطفا نظر یادتون نره.

درست دوتا خونه پائین تر از ما زندگی می کرد.چراغانی جلوی در می گفت که انگار قرار هست اینجا جشنی برپا بشه. اما پیرهن مشکی چند نفری که جلوی در ایستاده بودن چیز دیگری می گفت.

اهمیتی ندادم و داخل منزل شدم. هنوز چند دقیقه ای نگذشته بود که صدای آرامی از قران گوشم را نوازش کرد.بلند شدم و از پنجره بیرون رو نگاه کردم.همون خونه بود .دیگه نتونستم طاقت بیارم.بلند شدم و از خونه زدم بیرون و رفتم جلوی در اون خونه.حدسم درست بود کسی مرده بود اما به جای پارچه مشکی چراغهای الوان بود که از مهمانان استقبال می کرد.

از کسی که جلوی در ایستاده بود پرسیدم:ببخشید اتفاقی افتاده؟ مرد که هیجچ اثری از ناراحتی در صداش نبود گفت بله.رضا مرده.می شناختیش؟

با شنیدن این جمله حالم دگرگون شد. طفلک پسره ۲۳ سال داشت اما یک تفاوت عمده با هم سن های خودش داشت.

بدن نحیف و لاغر که بیشتر شبیه یک تکه چوب خشک بود.پاهای که از شدت فشار خم شده بود.سر بزرگی که هیچ وقت حضور شانه و قیچی را روی خود احساس نمی کرد و راه رفتنی که شبیه کودکان نو پا بود.

درست حدس زدید.رضا معتاد بود اما نه یک معتاد معمولی.او مواد رو با سرنگ به بدن خودش وارد می کرد.

بارها اتفاق افتاده بود که هنگام تزریق سرنگ در دستش گیر کرده بود و اهالی محل فریاد رسش بودند اما این بار پسرک محل دیگری را برای وارد کردن مواد افیونی به بدن خود انتخاب کرده بود.

شب هنگام زمانی که حتی برگان زرد درختان در خواب بودند پسرک سرنگ سرشار از مواد را بر پیشانی خود فرود آورده بود و آخرین لحظات عمر خود را در زیر زمین منزل پدری اش سپری کرده بود.

دیگر هیچکس نبود که صدای او را بشنود و به فریادش برسد و اینگونه شد که امروز پدر مادر و دو خواهرش درگذشت او را جشن گرفته بودند و به شادی نشسته بودند.

و زنهای همسایه که با چادرهای گل گلی در گوش هم پچ پچ میکردند از صبح امروز دیگر احتیاجی ندارند که برای دستگیری رضا با پلیس تماس بگیرند و پسرها نیز هیچگاه فریادهای کمک رضا را نخواهند شنید.

سلام.اين دوست جديدم هست.اسمش نيكول و تو كاليفورنيا زندگي مي كنه.

عکسش رو گذاشتم اما گفت در بیار شرمنده!!!

آهاي يه خبر توپ.من مي خوام برم ماموريت.شنبه.آره.اما دلهره دارم.از شما چه پنهون اولين بار هست كه مي خوام سوار هواپيما بشم.اي كاش عزيزم هم با من مي اومد.خيلي دلم براش تنگ شده.ديروز باهاش تلفني صحبت كردم.هر موقع باهاش صحبت مي كنم غم عالم مي ريزه سرم.خيلي دوستش دارم.مي ترسم اين نديدن ها  باعث بشه كه من از يادش برم.خوب زندگي همينه ديگه. بگذريم.از ماموريت بگم.قرار هست كه به همراه مهندس مهرعليزاده براي افتتاح چند طرح ورزشي به اصفهان برم.البته اصفهان زياد رفتم اما با هواپيما تا به حال سفر نكردم.برام دعا كنيد.

امروز یه چیز جدید می ذارم حال کنید.لطفا نظر یادتون نره

يكي بد داره مي پيچه به پر و پام.اعصابم رو خورد كرده.داره كم كم كفرم رو بالا مي آره.زير آبي هم كه مي ره.اما يه روز به حسابش مي رسم.مطمئن باشيد.

راستي يه شعر پائين هست كه نوشتم تقديم به كسي كه نگاهم با نگاهش پيوند خورده.برخي از دوستانم مي پرسند كه اين شخص خوشبخت چه كسيه؟؟؟

بابا اين شخص يكي از همسايه هامون هست.البته فكر بد نكنيد.طرف مرده.اما به خاطر اينكه فكر مي كنه من دنبال دخترش هستم هر وقت ما رو مي بينه همچين تو چشمام زل مي زنه كه ما رو از رو مي بره.اما غافل از اينكه اون كسي كه دنبال دخترش هست پسر همسايه بالائيمون.من اصلا تو فاز اين حرفا نيستم.

عاشقي تو دوره ي ما والا سرو ته نداره      چيز به اين بي ارزشي چهچه به به نداره

جوانی دیدم گرفتار در دام اعتیاد!!!

که برای تامین نیاز خود درخواست پول داشت.دلم برایش سوخت و اسکناس قرمز ۵۰۰ تومانی را به او دادم. چرا که می ترسیدم به خاطر نداشتن پول دست به کار دیگری بزند.اما پس از رفتن جوان بدنم لرزید که به جامعه خود خیانت کردم.شما اگر جای من بودید چه می کردید؟

و اين انسان چه زماني به قناعت خواهد رسيد؟؟؟

روزهاست كه غولي آهنين قلب درختان منطقه اي را به درد آورده است.

انگار همين ديروز بود كه درختان اين منطقه به تنومندي و بلند قامتي خود مي باليدند اما پس از گذشت سالها انسان دوپا چنان قولي در آن منطقه آفريد كه بسياري از درختان براي برافراشته شدن اين غول آهنين به زمين افتادند. حال ديگر هيچ درختي در آن حوالي به تنومندي و بلند قامتي خود نمي بالد!!!

اصلا احتیاج به دقت کردن نداشت.هر رهگذری که از اونجا رد می شد راحت می توانست بفهمد که او بیشتر از ۹ سال نداره.پسرک ساز زن رو می گم. وقتی که جلوی یک رستوران شیک در یک منطقه مفرح نشین. نگاه پسرک رهگذرانی را که با رنگها و مدلهای مختلف لباس و آرایش های اروپائی در حال گذر بودن را  به بهانه گرفتن پول خرد اندکی دنبال میکرد.در کنار پسرک دختری نشسته بود که هم سن های او در چنین ساعتی در تختخوابهای خود مشغول گوش کردن قصه های پدر و مادر خود هستند تا باشد که به خوابی شیرین بروند و در خواب قهرمانهای خیالی قصه ها را از نزدیک ببینند.

شب سردی بود. زمین در این شب برای گرم تر شدن پوشش ظریفی از یخ بر خود کشیده بود وهمچنان پسرک و خواهرش به امید دریافت پول خرد بیشتر مشغول نواختن آهنگ سلطان قلبها بود و رهگذران به ظاهر مدرن بدون هیچ توجهی به پسرک و خواهرش صحنه اتفاق را ترک می گفتند.

تنها چیزی که در آن لحظه به خاطرم بود این جمله بود...

شب.پسرکی با یک جعبه آدامس و یک پتوی مندرس و مقدار کمی پول خرد

صبح.جنازه ای سیاه شده از سرما با یک جعبه آدامس و یک پتوی مندرس و مقدار زیادی پول خرد...

تقدیم به اولین همراهم طیب

برفتم بر در شمس العماره               همان جائی که دلبر خانه داره

زدم بر حلقه در                              یارم اومد دم در

تقدیم به کسی که ماه هاست نگاهم با نگاهش پیوند خورده است

زمین زمین تر است امشب

هوا هوای زمستانی

دلی دارم به ظلمت شب

غمی به وسعت ویرانی

کسم به در نزند انگشت

جز این درخت پریشان حال

که سرنوشت مرا دارد

شب برهنگی در پیش

خزان پیری اش از دنبال

کسم به شیشه نکوبد مشت

به غیر ماه سراسیمه

که در شکوه تمامیت

شکسته می شود از نیمه.

الان دوسالي هست كه قلم به دست گرفتم.هيچ موقع فكرش رو هم نميكردم كه يه روز اونقدر جلو برم كه روزنامه ها هر روز مطالبي از من چاپ كنند. اما هيچ كجاي دنيا روزنامه ها بابت چاپ و سياه كردن صفحات روزنامه هاشون با دلتنگي هاي يك خبرنگار به كسي پول نمي دهند. خوب خبرنگاري كه سالها حرف دل مردم رو مي گه چه كسي حاضر كه به حرفاي دل اون گوش كونه؟؟؟ آره خبرنگار ها هم عاشق مي شند.خبرنگارها هم با مشكلات مالي مواجه هستند.خبرنگارها هم تو بیماریستان دنبال کار مریضشون میرند اما دریغ....

راستش خیلی وبلاگ عوض کردم.در مورد همه چيز هم نوشتم اما آخر به اين نتيجه رسيدم كه عقده هاي دلم رو در وبلاگ يادداشتهاي يك ديوانه از دارالمجانين بگم. اميد وارم كه شما هم گوش بديد.

من به خاطر اينكه موضوع خاصي براي اين وبلاگ نداشتم تصميم رو بر اين قرار دادم كه مطلب مناسبي به ذهنم رسيد براي شما باز گو كنم.

خلاصه ما رو از نظرات خوبتون بي نصيب نگذاريد.منتظر شما هستم.