سير تکامل آقا پسرها سن 14 سالگي : تازه توي اين سن، هر رو از بر تشخيص ميدن . اول بدبختي سن 15 سالگي : ياد مي گيرن که توي خيابون به مردم نگاه کنن ... از قيافه خودشون بدشون مي ياد سن 16 سالگي : توي اين سن اصولا راه نميرن، تکنو مي زنن ... حرف هم نمي زنن ، داد مي زنن ... با راکت تنيس هم گيتار مي زنن سن 17 سالگي : يه کمي مثلا آدم ميشن ... فقط شعرهاشون و بلند بلند مي خونن ... يادش به خير اون روزها که تکنو نبود راک ن رول مي خوندن سن 18 سالگي : هر کي رو مي بينن تا پس فردا عاشقش ميشن ... آخ آخ ...آهنگ هاي داريوش مثل چسب دو قلو بهشون مي چسبه سن 19 سالگي : دوست دارن ده تا رو در آن واحد داشته باشن ... تيز ميشن ... ابي گوش ميدن سن 20 سالگي : از همه شون رو دست مي خورن ...ستار گوش ميدن که نفهمن چي شده سن 21 سالگي : زندگي رو چيزي غير از اين بچه بازيها مي بينن ... مثلا عاقل مي شن سن 22 سالگي : نه مي فهمن که زندگي همش عشقه ... دنبال يه آدم حسابي مي گردن سن 23 سالگي : يکي رو پيدا ميکنن اما مرموز ميشن ... ديدشون عوض مي شه سن 24 سالگي : نه... اون با يه نفر ديگه هم دوسته ...اصلا لياقت عشق منو نداشت سن 25 سالگي : عشق سيخي چند؟ ... طرف بايد باباش پولدار باشه... حالا خوشگل هم باشه بد نيست سن 26 سالگي : اين يکي ديگه همونيه که همهء عمر مي خواستم ... افتخار ميدين غلامتون باشم ؟ سن 27 سالگي : آخيش سن 28 سالگي : کاش قلم پام مي شکست و خواستگاري تو نميومدم سير تکامل دختر خانمها سن 14 سالگي : تا پارسال هر کي بهشون مي گفت چطوري؟ ميگفتن ... خوبم مرسي ... حالا ميگن مرسي خوبم سن 15 سالگي : هر کي بهشون بگه سلام ... ميگن عليک سلام ... نقاشيشون بهتر ميشه » بتونه کاري و رنگ آميزي سن 16 سالگي : يعني يه عاشق واقعيند ... فردا صبح هم ميخوان خودکشي کنن ... شوخي هم ندارن سن 17 سالگي : نشستن و اشک مي ريزن ... بهشون بي وفايي شده ... کوران حوادث سن 18 سالگي : ديگه اصلا عشق بي عشق ... توي خيابون جلوي پاشون رو هم نگاه نمي کنن سن 19 سالگي : از بي توجهي يه نفر رنج مي برن ... فکر مي کنن اون يه آدم به تمام معناست سن 20 سالگي : نه , نه ... اون منو نمي خواست آخرش منو يه کور و کچلي مي گيره ... مي دونم سن 21 سالگي : فقط سن 27-28 سالگي قصد ازدواج دارن ، فقط سن 22 سالگي : خوش تيپ باشه ، پولدار باشه ، تحصيلکرده باشه ، قد بلند باشه ، خوش لباس باشه ... آخ که چي نباشه سن 23 سالگي : همهء خواستگارا رو رد مي کنن سن 24 سالگي : زياد مهم نيست که چه ريختييه يا چقدر پول داره ، فقط شجاع باشه ، ما رو به اون چيزي که نرسيديم برسونه سن 25 سالگي : اااااااه ، پس چرا ديگه هيچکي نمي ياد... هر کن ميخواد باشه ، باشه سن 26 سالگي : يه نفر مي ياد ، همين خوبه ، بله سن 27 سالگي : آخيش سن 28 سالگي : کاش قلم پات مي شکست و خواستگاري من نميومدي

روشن  است  آتش  درون  شب

 وز پس  دودش

طرحي  از  ويرانه هاي  دور

   گر به گوش  آيد  صدايي خشك

  استخوان  مرده مي لغزد  درون  گور

  ديرگاهي  ماند  اجاقم  سرد

 و چراغم  بي نصيب  از نور

    خواب  درمان  را به راهي  برد

    بي صدا  آمد كسي  از در   در سياهي  آتشي  افروخت

 بي خبر اما

  كه نگاهي  درتماشا  سوخت

    گرچه مي دانم  كه چشمي  راه دارد به افسون  شب

    ليك مي بينم  ز روزن هاي  خوابي  خوش

  آتشي  روشن  درون شب

سهراب سپهری

به کوی یار می آید نسیم باد نوروز                 از این باد ار مدد خواهی چراغ دل برافروز 

سالی دیگر را رختی نو برتن می پوشانیم.در بزنگاهی دیگر در تقویم زندگی مان که هر بهار رستاخیز بالندگی و آفرینش است.

نغمه چاووشان بهاری در رقص خاک و پرواز چلچله ها فرخنده باد. 

سال نو را به جشن می نشینیم.در حالی که هنوز دل من در خزان است. سفره هفت سین یاد آور لحظات شیرینی است که در کنارم بودند.اما افسوس که دیگر کسی نیست.

این عکس را در کنار سفره هفت سینی گرفتم که در خبرگزاریمون پهن شده.خدایی خیلی با حال بود.پیشاپیش سال نو راهم صمیمانه تبریک می گویم.

از پایه میز دو تا پا می سازم   از دسته صندلی دوتا دستاشو

از ساعت رو دیوار براش یه صورت   از گلای سرخ اطلسی لباش

از درخت گیلاس می گیرم لباش رو    می گیرم از بهار هوای خنده هاشو

عروسک چوبیم رو روی تاقچه  می ذارم و می بوسم خاک زیر پاشو   قاب می گیرم نگاشو...

عشقی که از اون می گیرم اگه که یه عشق چوبیه به خدا به صدتا عشق این روزا می ارزه.

عروسک چوبیه من اگه که دلش نمی زنه به خدا به صد هزار تا دل می ارزه

عشق یعنی ذکر ناموس خدا             یا علی گفتن به زیر دست و پا

برای دیوانه ای که دیوانه تر شد

امید وارم  که امید نداشته باشم.

هیچ...

درس و دانشگاه تعطیل.کارتعطیل.خانواده تعطیل.وب گردی تعطیل.لباس نو تعطیل.مهمونی تعطیل.شیرنی خوردن تعطیل.عیدی دادن تعطیل.تحویل گرفتن سال نو تعطیل.(یعنی من سال نو را تحویل نمی گیرم.شما می تونید تحویل بگیرید).۱۳ به در تعطیل یعنی خوشی تعطیل.یعنی همه چیز تعطیل و یعنی زندگی تعطیل.

می خوام بشینم فقط فکر کنم.فقط فکر.به روزهایی که آسون از دستشون دادم.به روزهایی که حماقت کردم.به روزهایی که پوچ بودم.به روزهایی که فقط با رویا زندگی کردم.فقط می خوام فکر کنم.اگر به نتیچه رسیدم جتما خبرتون می کنم.

راستی اگر یه وقت دید که دیگه من مطلب ننوشتم اول عید رو بهتون تبریک می گم.بعدش از شما خواهش می کنم یه فاتحه برای شادی روح من بخونید.ممنون ----------------------------------------------------------------

دلم صاف صاف هست.بر عکس آسمان که داره زار زار به حال من گریه می کنه.بغض غریبی گلویم را می فشارد.اما خوشحالم.خوشحال از اینکه بالاخره تکلیف روشن شد.اما...هیچی ولش کن.نمی دونم خوشحالم یا ناراحت؟؟؟

اینک زیر نور افکن  اوج شعر من   آخرین حربه   قصه قصه مردی که غرورش را رها نکرد

هرچه هرچه که بود مثل فانوس گرم و روشن بود  مثل هیچ کس نبود  شبیه من بود

مثل پرنده اگر لرزیدم  زیر باران اگر لرزیدم وحشتم را به تو بخشیدم سقوطم را به چشم دیدم تا فهمیدم که دل شکن بود               

                                 این راه من بود

عکس نداریم.هیچ چیز نداریم.هیچ...

l لعنت بر این زندگی لعنت l

سلام.اگر از زندگی سیر شدی بین دو خط بالا کلیک کن.

با صداي خسته اش گفت برو

و آنگاه بود كه اولين قطره اشك من به همراه باران بهاري بر زمين افتاد.

و او با نسيم شمالي كه سوغات بهار به همراه داشت محو شد.

و من نيز در خلاف مسير باد به راه افتادم.

درختان را ديدم كه نويد آمدن بهار را مي دادند اما دل من همچنان در چله سرد زمستان به سر مي برد.

من ديدم كه عشق ملعبه دست كودكاني است كه براي بازي به خيابان امده بودند.

و چه كسي ننه سرماي دل من را به بيرون خواهد راند؟؟؟

و مي دانم كه عطر وجودش سالها در كنار من خواهد ماند.

اما بايد قبول كنم كه شايد فردا روزي ديگر باشد كه خورشيد در ان طلوع خواهد كرد.

و شب سرد جدائي...هيچ گاه فراموش نمي كنم.هيچ گاه...هيچ گاه

اوس کریم دمت گرم.می دونستم که این همه حال که به ما دادی بی دلیل نبود.باز هم دمت گرم خوب جایی رس ما رو کشیدی. خودت که می دونی ما جنبه حال رو داشتیم اما جنبه ضد حال رو هیچ وقت. خودت درستش کن.دمت گرم.

توانا بود هركه دارا بود                              ز ثروت دل پير برنا بود

پر قو بود پول را رخت خواب                      هنر رخت خوابش مقوا بود

همه سهم استاد دانشكده                       پشيزي حقوق و مزايا بود

فقان سهم مردم ز نان و لباس                  از آن سوي ويترين تماشا بود

كدامين كس از شاعري برج ساخت؟         كدامين كس از شعر دارا بود؟

از اين پس پدر زير خرج گران                    بزايد برش كار ما ما بود

از اين پس پسر مي نويسد دگر               هر آنكس كه نان داد بابا بود

توانا بود هر كه دارا بود                            ز ثروت دل پير برنا بود

الان که می خواستم برای شما تایپ کنم دستم پیش نمی رفت.بدنم مثل یه تیکه گوشت لخت روی صندلی افتاده.به اینترنت پناه آوردم تا حداقل حالم بهتر بشه.اما...

می دونید چرا؟از صبح تا همین چند دقیقه پیش روی چهارپایه بودم و داشتم در و دیوار خونه را تمیز می کردم. فکر می کنم من دیگه تا ۱ سال احتیاج نداشته باشم که دستم رو بشورم.چون از صبح تا حالا تو کف و صابون بوده.لعنت بر این عمو نوروز که ما هیچ وقت نتونستیم ببینیمش.

آخه نه فقط من بلکه اون پدر صلواتی که این عمو نوروز رو به دنیا آورود خودش هم تا به حال ندیدش.باب مگه چه عیبی داره که با دیوار کثیف به استقبال عمو نوروز بریم.مگر چه عیبی داره که با لباس کهنه به استقبال عمو نوروز بریم.مگر چه عیبی داره که تو نوروز به جای میوه و شیرینی فقط چای جلوی مهمون گذاشت. مگر ما به خاطر مردم زندگی میکنیم.چرا عده ای نزدیک به نوروز می رسه رخت عزا تنشون میکنند و کاسه چه کنم چه کنم دستشون می گیرند.من احساس می کنم که ما از اصلیت نوروز دور شدیم.ما فقط به چشم و هم چشمی در نوروز فکر می کنیم.و وای به حال کسی که پول نداشته باشد که برای فرزندان و مهمانان لباس و میوه و شیرینی بخرد...وای....

در خواب های تیره افیونی ام شبی او را شناختم.

او شعله پریده یک آفتاب بود.چشمی به رنگ آبی سیر غروب داشت.در چشم او هزار نوازش به خواب بود.

او را شناختم.از نسل ماه بود.اندامش نوازش مهتابهای دور.رنگی به رنگ صبح بلورین سپید داشت.زلفش چو دود مشکی شب ها سیاه بود.

او را در نگاه نخستین شناختم اما نگاه منتظرم بی جواب ماند.بر من نگاه کرد و نگاهش ز من گذشت. این آخرین امید چه نا کامیاب ماند.

او را شناختم.همزاد جاودانی من بود و نام او چون نام من به گوش خدا آشنا نبود.می خواستم که بانگ برآرم:بمان بمان!

اما در آن سکوت خدایی صدا نبود...

آروليناي فنلاندي رئيس پارلمان كودكان جهان صبح امروز از خبرگزاري پانا ديدن كرد.آدم خيلي با حالي بود.من كه خدا وكيلي خيلي باهاش حال كردم.

راستي يه مصاحبه توپ باهاش گرفتم كه شنبه چاپ مي شه.حتما تو وبلاگم مي ذارمش.راستي موضوع متن ادبي مهرعليزاده رو هم فراموش نكردم همين امشب رديفش مي كنم مي ذارمش تو وبلاگ.منتظر باشيد.

اين هم عكس آروليناي عزيز...

موبايل اميد ملكي آخرشه...مگه نه؟؟؟

سلام بالاخره تو دانشگاه قبول شدم.خيلي حال كردم.اونقدر خوشحال هستم كه تو پوست خودم نمي گنجم.همه به من تبريك گفتن.حتي آرولينا رئيس پارلمان كودكان جهان هم به من تبريك گفتن.با اين تبريكها فكر ميكنم كه شق القمر كردم.

سلام.دوباره امروز هم با عزیزم بودم.فردا هم با اون خواهم بود.اما اگر کسی این لحظات رو از ما بگیره چی؟؟؟چه کسی پاسخگو است؟راستی فردا جواب مصاحبه دانشگاه رو اعلام می کنند.به امید پیروزی!!!

مهندس مهر علیزاده به منظور بازگو کردن برنامه های انتخاباتی خویش روز شنبه هفته آینده با جمعی از دانشجویان انجمن اسلامی دانشگاه ها در ستاد انتخاباتی خویش بازدید می کند.حاجی جون ما هم قاتی اون ها هستیم.خبر تکمیلی هم به استحضار خواهد رسید.

سلام.من یه متن ادبی خیلی زیبا در رابطه با طرح جامع ورزش آماده کردم.به محض چاپ در یکی از روزنامه ها درون وبلاگم قرار می دم.

به امید ایرانی آباد و آزاد با محسن مهر علیزاده.سايت مهندس مهرعليزاده

سلام.امروز نتونستم برم سر کار.دارم دیونه می شم.یه نامه اومده برام نوشته باید روز ۱۸ اسفند خودم رو تو مرکز آموزشی مهر آباد خودم رو معرفی کنم.اخه با مرام ها قرار بود که دفترچه خدمت من برای روز ۱۸ فروردین باشه.آخه پس چرا بچه های مردم رو سرکار می ذارید.امروز صبح که بیدار شدم اول رفتم اداره پست که دفترچه ام رو تحویل بگیرم.بعد رفتم دانشگاه ببینم که نتایج اومده یا نه؟که گفت تا آخر هفته نتایج اعلام می شه.

بعد از اونجا رفتمخبرگزاری ایپنا دنبال کار امریه.طبق معمول اونجا هم سر دواندن.بعد از اونجا کوبیدم اومدم نظام وظیفه دنبال کارهام که خوشبختانه اونجا تعطیل بود به همین خاطر اومدم خونه و بعد از خوردن نهار مثل یه بچه خرس مهربون خوابیدم.بعد از یک روز پرکار خواب خوبی بود.شما هم برید بخوابید.شب بخیر.

سلام.تسلیت می گم به مناسبت باخت پرسپولیس.اما این باخت دل من را نشکست.چیزی که قلب من را به درد آورد تصویر پائین بود که در استادیوم آزادی گرفتم.با دیدن این تصویر کل بازی از فکرم رفت.

شما فکر می کنید که این رفتار در شان یک انسان است؟قضاوت با شما!!!

به دلیل مسائل امنیتی عکس حذف شد...

من كويري بي نشونم             پرزخمم اگرچه خا موشم

دامن باد گرفتم اسم تو كنج لبش بود

مهربانم گوش كن گويي               هيچ كس ياد پرستوها نمي افتد

كوچ ما ديگر نه با فصل بس         فصل هم ديگر به باغ ما نمي افتد

اي پرستوهاي خسته سرزمين پاكي ام كو؟

اين خيابانها غريب اند ك.چه هاي خاكي ام كو؟

اي صبا گر سوي ايرانم گذشتي     خاك آن را غرق بوي نسترن كن

هركجا فرياد فرهادي شنيدي       ياد شيرين دل تنهاي من كن

اي پرستوهاي خسته سرزمين پاكي ام كو؟

اين خيابانها غريب اند كوچه هاي خاكي ام كو؟

چه زنداني چه زنداني               چه زنداني چه زنداني

در اين عمري كه مي داني       فقط چندي تو مهماني

به جانا دل تو عاشق باش        رفيقان را مراقب باش

مراقب باش كه يك آني             دل موري نرنجاني

كه در آخر تو مي ماني                به يك مشتي ز خاك كه از آني

ببین تو ای رفیق ای نارفیق ای وجودت با من و از من رها

ای آن من دیگر تو ای انسان

این سرود دلنواز تار جانان است که هردم می نهد مرحم به زخم هر دلی و می کشد دست نوازش بر سرما

این نفیر خشم یاران بی قراران قسم خورده سواران پریشان است که زیر سلطه شلاق شب صبح امید را می پویند راه

تو شاهد باش مراقب باش.تحمل کن سر ناسازگاری فلک این چرخ گردان را

که در آخر در این مهمانی کوتاه تو می مانی و مشتی خاک

اگر نامت نکو باشد تو را باکی نباشد از هجوم باد هرزگرده تشنه گرما

آي ستاره آي ستاره آي ستاره

پشت پرده ابر تيره اي دوباره

سرمه اي بكش بر دو چشم خود كه امشب

شب نشيني لحظه هاي انتظاره